Geschiedenis van Speeltuin West

(Onderstaande tekst is met toestemming gebaseerd op fragmenten uit “Uit liefde voor de kinderen”, kroniek van een speeltuin in Meerdervoort, door Sophia van den Dobbelsteen en Marcel Deelen, september 2005)

In den beginne

De oprichtingsvergadering wordt gehouden op 22 november 1949; dan zijn er al 400 ingeschreven leden van Speeltuinvereniging West. De keus voor deze naam is ingegeven door het feit dat de speeltuin op dat moment is bestemd voor mensen woonachtig in het westen van Zwijndrecht. De naam Meerdervoort verdwijnt hiermee als optie.

Op twee leden na woont het hele bestuur in de Genestetstraat, de DaCostastraat óf de Karel Doormanlaan.
Het eerste bestuur bestaat uit de volgende personen:
Voorzitter H. de Vos jr.
Leden: P.A. de Groot
A. van Gelderen
Mevrouw Verhagen
D. Groenewoudt
S.E. Lenselink
en voorts de heren Jonkers, Vermeer en Koster

Contributie: f. 2,50 per gezin per jaar; bestuursleden halen deze maandelijks aan huis op in ruil voor een bewijs van lidmaatschap. Er komen penningen voor de kinderen.

Samenwerking tussen zeer veel verschillende mensen en bedrijven maakt dat snel een aantal speeltoestellen klaar is voor gebruik de gemeente stelt een auto beschikbaar voor de verhuizing, de heer De Groot leent een kraanwagen uit en Schok Industrie zorgt voor beton voor de zandbak. Vanuit speeltuin De Noord wordt oa. een toren voor een glijbaan opgehaald. Dat betekent: zelf demonteren en opnieuw opbouwen: bestuur en tal van vrijwilligers uit Meerdervoort.
Er komt een zandbak (kan gerust 20 meter zijn en moet een ½ meter worden uitgegraven) waarbij een bank –zonder leuning- komt te staan en er komen schommels. Er komt een juffrouw van toezicht.

Ik zat op de lagere school toen mijn vader in het bestuur zat; later werd mijn moeder juffrouw van toezicht: oma Ripzaad. We waren elke dag in de speeltuin. Als ik uit school kwam riep m’n moeder dat ik even een paar potten thee moest gaan zetten en kaakjes mee moest brengen voor de moeders. M’n moeder was ook een soort vertrouwenspersoon van de moeders die er kwamen; zij stortten vaak hun hart bij haar uit… Ook voor hen had de speeltuin een sociale functie: zij konden gezellig met elkaar praten.

In 1951 wordt de tuin uitgebreid met een draaitol, een slingerpaal en een familieschommel en de glijbaantoren krijgt zijn glijbaan. De wens voor het plaatsen speeltuinhuisje krijgt vorm. Een steunbonnenactie moet de broodnodige financiën bij elkaar brengen. Burgemeester en wethouders blijken echter niet ongenegen het bestuur aan een gebouwtje te helpen. Het bestuur dient hiertoe een aanvraag in. De speeltuin krijgt een bel aangeboden en de zoutziederij knapt de trap van de glijbaan op. Er wordt besloten een kleine glijbaan aan te schaffen. Ook is er sprake van een zgn. klimkooi: er zal een ijzeren klimrek gebouwd gaan worden met buizen van 1 ¼ en 3/4 .
In 1952 levert Van Leeuwen de buizen. De voorzitter zegt te schrikken van de prijs van het klimrek. De buizen kosten f. 1.596,00! Hierop krijgt hij 33% korting. Wanneer het zelf gemaakt wordt zal de heer De Groot zijn werkplaats hiervoor ter beschikking stellen.
In juni is de klimkooi klaar, 550 uur en 1000 lassen later…

Ik zal zo’n 14 of 15 jaar geweest zijn toen ik met een ploegie jongens en 2 dames, waaronder Celia van Gelderen, (voor de begeleiding én de snoep en limonade) op woensdagmiddag naar de Noord ging om poeren (de betonnen voeten) van schommels los te graven. We zijn daar wel een paar middagen mee bezig geweest. De mannen konden dan op zaterdag als ze vrij waren de toestellen afbreken en verhuizen.

Eind 1954 tekent het bestuur een contract met de gemeente Zwijndrecht aangaande de ingebruikgeving van grond t.b.v. het stichten en instandhouden van een speeltuin.

Het eerste jubileumfeest wordt groots aangepakt: er wordt een hele week feestgevierd. Uiteraard is er weer een optocht met daarna een kinderprogramma. Kindertheater Carla treedt op, evenals de Zangvogeltjes en Vinetas, maar bovenal is er het Rad van Avontuur. Er is een concert van Meerdervoorts Harmonie. De sportmiddag voor de kinderen op woensdag wordt gevolgd door voetballen voor “vrouwen gecostumeerd”. Er treden koren op én de mandolinenclub. Vrijdag is weer rustdag: “in ’t bad, ruggen wassen”. Zaterdagmiddag 10 september is de bedoeling dat Flipje met helicopter in Zwijndrecht landt (een brief hiervoor gaat naar jamfabriek De Betuwe in Tiel) en is er een ballonnenwedstrijd: reclame van de heer Van Spronsen. Ook wordt Kappie en zijn Maat genoemd als mogelijke gasten. De entree voor de middag: kinderen van niet leden 10 cent, grote 20. ’s Avonds kinderen 10 cent en grote 25.

De meest leuke herinnering heb ik aan het speeltuinfeest dat een hele week duurde (dat zal met het eerste lustrum zijn geweest). Met m’n vriendin Annie van de Wiel uit de Tollenstraat heb ik toen veel plezier gehad.

Er worden geitjes aangeschaft…
12 november 1955 is het zover. Genodigden mogen de nieuwe aanwinst (het eerste eigen clubgebouw) het eerst bewonderen, leden van de speeltuin en verder publiek later. Een oproep hiervoor komt in het Zwijndrechts blad. Ook worden de prijzen voor de verhuur van het gebouw vastgesteld: voor kleine verenigingen wordt het f. 200,00 per jaar. Ook per keer en per avond worden prijzen vastgesteld. Overigens gelden de prijzen voor een half jaar “en dan kunnen wij zien: komen wij er uit of niet?”. Er wordt een commissie benoemd voor de verhuur van het gebouw: de heren Van den Broek en Visser én mevrouw Van Wingerden.
Op 3 november ervaart het bestuur het als een voorrecht om in het eigen gebouw te mogen vergaderen: “de werkers hopen dan ook op een lekkere ouwe klare”.

Als de speeltuin dicht moest werd er gebeld. “Juf, mag ik vanavond bellen?” Als je er als eerste bij was mocht je dat.. Dat vond je prachtig. Je liep dan door de hele speeltuin. Onze kinderen deden dat ook weer. Was echt zo’n ritueel dat er bij hoorde.

De opkomst tijdens de ledenvergadering in 1956 is bedroevend: naast 9 bestuursleden zijn 4 leden van de vereniging aanwezig. “’t Is net als overal, geen belangstelling”. De bedoeling is zo snel mogelijk met het clubhuiswerk te beginnen.
Eind januari begint het speeltuinwerk al. Niet in de speeltuin maar op de vijver aan de Javalaan: 4 weken lang is er ijspret. De speeltuin zorgt voor verlichting en voor koek en zopie wordt een tent opgeslagen. De dames zorgen voor warme punch. Baan vegen en scheuren dichten, taken voor bestuursleden. “Veel werd van deze mensen gevraagd, maar alles ging uit liefde voor het speeltuinwerk.” Uiteindelijk blijft er f. 400,00 over om het speeltuinwerk in de tuin weer aan te pakken.

De tuin wordt met een schuine hoek vergroot voor een dierenhoekje. Ook wordt een speelveld afgezet naast het clubhuis. Er wordt een oude schuur aangekocht om materiaal op te bergen. Op een tuinderij wordt deze schuur afgebroken en achter het clubhuis weer “overeind geknutseld”. “Zodoende beschikken wij over een flinke bergplaats.”

Ik herinner me ook dat we wel eens met de speeltuin op stap gingen. Naar het circus. We zijn zelfs wel eens met de bus naar Sliedrecht geweest, in een andere speeltuin spelen.

Het clubhuiswerk is een succes. In 1957 komen ouders naar een tentoonstelling kijken van door kinderen gemaakt werk.
Bestuursleden overwegen gezamenlijk les in handenarbeid te gaan nemen én het idee voor het houden van konijnen en plannen voor een konijnenberg komen voor het eerst op tafel.

De aangeschafte konijnenstapel is in een vruchtbaar stadium gekomen: tellen is haast niet meer mogelijk! De voorzitter weet er wel raad mee: “ik zou het leuk vinden als straks met Kerstmis ieder bestuurslid een konijn had!” Vergoeding hiervoor: f. 2,50. Enkele bestuursleden bedanken.
Naast geiten en konijnen komen er Chineze kippen, duiven, pauwen en vogels in een volière.

We hebben gouden jaren gehad maar ook magere. Bij gebrek aan financiën moesten we de dieren op een gegeven moment weg doen.

Begin 1958 is er sprake van dat de schuur verkocht en het huisje afgebroken moet worden. Het speeltuingebouw moet verdwijnen in verband met aan te leggen straten en te bouwen woningen in het uitbreidingsplan Kort Ambacht.
De raming voor nieuwbouw wordt geschat op f. 35.000,00. Door zelfwerkzaamheid van het bestuur zou hierop f. 7.000,00 bespaard kunnen worden.
Eind september sluit het clubhuis om vervolgens te worden afgebroken.
Streefdatum voor de opening van het nieuwe gebouw is 6 juni 1959.

Na ieder seizoen mocht iedereen gratis zand uit de zandbak weg halen om straatjes op te hogen; dan liep iedereen met kruiwagens te sjouwen.

Om rechtspersoonlijkheid te krijgen moet Koninklijke Goedkeuring aangevraagd worden. Kosten: f. 100,00. Er wordt werk gemaakt van het aanpassen van het huishoudelijk reglement en de statuten op de eigen situatie.

We waren niet veel gewend. Elk jaar was er ’n feest. Dan hadden we veel lol, gingen we naar het Hervormd Centrum want er moest gerepeteerd worden voor een dansje of een toneelstukje. Ik herinner me nog dat ik een keer een soort rok om me heen had, een paardekop op m’n hoofd droeg en ergens ook nog een staart had hangen…

Zestiger jaren

Er verandert veel: er zijn plannen voor het organiseren van instuifavonden in het clubgebouw, de gemeente Zwijndrecht wenst voortaan voor 1 mei van elk jaar een financieel jaarverslag om in aanmerking te komen voor subsidie. Het clubgebouw ontvangt veel inkomsten door de verhuur ivm. bruiloften en partijen. Het jeugdwerk moet meer kans krijgen maar dat betekent minder bruiloften… Er worden filmavonden voor de jeugd georganiseerd.

De film op zaterdag was feest. Het was echt een heel gezellige periode. Iemand bracht de film mee uit Rotterdam en op maandagmorgen, als hij weer naar zijn werk ging, nam hij hem mee terug.

Er is grote vraag naar huur van ruimte in het clubhuis: de Kerkenraad, de Hervormde School, de Pinkstergemeente, de dierenarts, een zang- en toneelvereniging.
In 1962 krijgt de speeltuin Koninklijke erkenning.Eind jaren zestig wordt over de aanschaf van diverse speelwerktuigen stevig gediscussieerd: de keus geeft nogal wat verdeeldheid. Moet er een wel zgn. looping komen? En dan voor zo’n groot bedrag? Een doodgewone oude boom met een glijbaan werkt al bijzonder prikkelend op de fantasie van het kind, zo stelt een ander deel van het bestuur.

Er lag ook een stalen boot. In die roeiboot heb ik heel de wereld bevaren. Dat was feest. Nu moet alles strak zijn maar in die tijd zat die boot vol gaten, het ijzer stak er uit. Dat kon allemaal en aan het begin van een seizoen werd alles gewoon weer opgeverfd.

Besloten wordt tot de aanschaf van een Oceaangolf twv. f. 1.985,00 (als een paal in de speeltuin hierbij opnieuw gebruikt kan worden scheelt dit zeker f. 450,00…). Tevens komt er een Flying Dutchman à f. 1.875,00, een glijbaan van f. 635,00 én een looptol à f. 330,00. In verband met de op handen zijnde B.T.W. zal hierover informatie worden ingewonnen.. De tuin zal worden geëgaliseerd zodat hij klaar is voor een nieuwe inrichting.

M’n vader was elk uur van de dag met de speeltuin bezig. Als hij uit de fabriek kwam (Schokbeton) deed hij even een tukje en dan ging ie weer… Ook m’n moeder sprong regelmatig in, er moest toch ook altijd schoongemaakt worden..

zeventiger jaren
Alhoewel het vaste ledenbestand slinkt komen er veel zgn. “kwartjeskinderen” (losse bezoekers). Vanaf 1973 wordt er gebruik gemaakt van genummerde penningen: ieder gezin heeft zo zijn eigen nummer.

In die tijd was het een hele leuke buurt: we konden allemaal erg goed met elkaar opschieten. Kinderrijk. Ik was blij dat de grotere kinderen alleen naar de speeltuin konden, ging ik later met de kleintjes ook even, even bij de andere moeders zitten. We hadden het over alledaagse dingen.

In 1976 komt er een verhoging van de contributie naar f. 12,00.
De gemeente kent in dat jaar een subsidie toe van f. 3.635,00.
Toch is er in 1977 sprake van een tekort van f. 4.600,00 op de begroting.

Er zijn plannen om de A16 via een tunnel onder de Oude Maas naar Dordrecht te leiden. De uit 1939 daterende brug is een knelpunt geworden. De aanleg van de A16 is een uitkomst. In de jaren zeventig worden de plannen concreter; het is duidelijk dat een fors aantal huizen zal sneuvelen. Honderden gezinnen zien zich genoodzaakt te verhuizen. De afbraak van ruim vierhonderd huizen betekenen een flinke aanslag op het leven in Meerdervoort, dat daarmee nog verder weg lijkt van het oostelijk deel van Zwijndrecht. Wanneer deze in 1977 officieel door koningin Juliana wordt geopend, is het aanzien van de omgeving onherkenbaar veranderd. Voor het bezoekersaantal van de speeltuin maakt het allemaal niets uit: dat is in 1978 net zo groot als in 1977.
In 1976 komt de eerste betaalde kracht in de speeltuin. Deze blijft maar kort maar zorgt voor een opvolger: Mevrouw Wilma ofwel Juffrouw Wilma. Zij begint –als betaalde kracht- per 1 mei 1978 en zal de daaropvolgende 25 jaar een grote stempel op de speeltuin drukken.
Half juni 1978 komt er een verzoek van Speeltuin Wielwijk in Dordrecht om mee te doen met een zeskamp. Hier wordt positief op gereageerd. Het festijn vindt plaats op 23 september 1978. Speeltuin West krijgt tijdens de zeskamp de wisselbeker in haar bezit, naast nog twee andere prijzen: een mooi succes, zo vindt het bestuur. Deze prijs heeft wel consequenties: in 1979 is West de organisator!
Er komt een skippybalrace, een kruiwagenrace, een oefening op de evenwichtsbalk, een trapproef, estafette met de prikstok en een spel met de rode draad.

We werden als enige speeltuin uit Zwijndrecht benaderd om mee te doen aan de zeskamp in Dordrecht. Dat was erg leuk. In Dordrecht viel een speeltuin af. We hadden de kinderen zó fanatiek gemaakt dat ze wonnen. Dus toen moest de Dordtse zeskamp naar Zwijndrecht komen. Dat was geweldig, dat was een hele eer. De volwassenen haalden in hún zeskamp de sportiviteitsprijs omdat ze zich eerlijk aan de verdeling (3 mannen, 3 vrouwen) hadden gehouden. Deze sportiviteitsprijs bestond uit een paardeworst en toen we die op wilden gaan halen zaten ze hem nét op te eten. Maar we kregen een nieuwe hoor! Het was een hele organisatie: kinderen charteren, oefenen. Ouders en vrijwilligers hielpen mee.

In juli 1979 opent Bouwbedrijf Gebroeders Groeneweg een vestiging aan de Fruitenierstraat. Hierbij biedt zij burgemeester Pijl Hogeweg een cheque aan van
f. 10.000,00 met het verzoek deze beschikbaar te stellen voor een goed doel. Hier hoeft de burgemeester niet lang over na te denken: speeltuin West komt hier voor in aanmerking!

De eerste bestuursleden waren behoorlijk zuinig: er werd geen cent uitgegeven die niet strikt noodzakelijk was. Als het riool kapot was bijvoorbeeld, of de toilet, dan repareerden we het zelf. We kónden ook alles zelf. Later is dat veranderd en moest er veel meer uitbesteed worden. Ons potje is toen snel geslonken….

Jaren tachtig

De NUSO begeleidt het plan om de speeltuin op te knappen.De “houten speeltuin” wordt een feit: er komt oa. een klimheuvel en een uitkijktoren.
Er wordt contact opgenomen met het hoofd van de Meerdervoortschool om te kijken of er ook belangstelling is onder Turkse en Marokkaanse kinderen om in de tuin te spelen.
De bazar blijkt een jaarlijks terugkerend fenomeen wat aardig wat middelen in kas brengt.
Soms lijkt de speeltuin op één groot berghok: er wordt (weer) een boot gestald, er staan gasflessen en isolatieplaten.
Halverwege de jaren tachtig is er weer een positief contact met de Huurdersvereniging: besloten wordt een aantal activiteiten gezamenlijk te ondernemen: eieren schilderen met Pasen en Koninginnedag. Ook wordt bekeken de vrouwenclubs gezamenlijk te doen.

De voorzitter haalt het diploma cafébedrijf. Hierdoor kan er een drankvergunning worden afgegeven.
Er vinden in die jaren veel bestuurswisselingen plaats…
In 1988 is er voor het eerst een echte agenda en een echt verslag: getypt op de typemachine. Het oude notulenboek komt hiermee te vervallen. Ook besluit het bestuur voortaan ieder bestuurslid een kopie van de notulen te geven in plaats van deze tijdens de vergadering voor te lezen. Er komt structuur in de verslaglegging. In de notulen worden voortaan alleen nog maar voornamen genoemd. Er komt een rooster van aftreden.

We probeerden ook altijd een paar keer per jaar in de wijkbladen te staan. Daar zijn we altijd heel goed in geweest. De pers kwam zelfs bij ons aan de deur: heb je nog wat.. is er al een programma. We hebben altijd een actieve houding naar de pers gehad: jongens, we gaan weer open!

Er bestaat onduidelijkheid over de verhouding speeltuin-clubgebouw. De speeltuin blijkt elk jaar een bedrag aangevuld te krijgen van het clubhuis. Financieel staan deze twee los van elkaar maar “voor de rest is het één geheel”.
In 1989 is er veel contact met de NUSO; gevraagd is om advies richting gemeente mbt. de glijbaan. De adviseur wil samen met het bestuur een soort “renovatieplan” opstellen maar het bestuur acht dit niet nodig.

Elk jaar werd alles in de verf gezet: eerst afschrappen en dan in de lak. En dat was dan weer zo mooi, dan was er een vrouw met 13 kinderen en die kwam áltijd meehelpen, want “jij (de speeltuinjuf) hebt het altijd zo druk!” Dit gebeurde altijd vóór de speeltuin openging. Dat was gezellig, dan was er koffie.

jaren negentig

De gemeente doet niets zonder advies van de NUSO, zo wordt meegedeeld. Dus toch samen met de adviseur een plan opstellen voor veranderingen, vernieuwingen en aanpassingen. Er wordt een nieuwe glijbaan besteld.
De scholen gaan gebruik maken van de speeltuin: groep 1 en 2 van basisschool De Bron “huren” twee ochtenden de speeltuin.
De gemeente blijkt bereid een krediet te stellen dus er moeten plannen gemaakt worden. Er zijn vergevorderde plannen voor de renovatie. De Oliebron, die haar 100-jarig bestaan viert, wil in samenwerking met de gemeente een sponsorbedrag van f. 25.000,00 in de renovatie steken. De gemeente gaat hiervoor met de Stichting Lans samenwerken omdat de NUSO te traag gaat.
Bij Jantje Beton wordt subsidie aangevraagd.

We hebben zelfs wel eens op de speeltuin geslapen aan de vooravond van een rommelmarkt, om alle spullen in de gaten te houden.

Na 12 ½ jaar neemt Wilma afscheid als speeltuinleidster; zij blijft betrokken bij de speeltuin maar nu als bestuurslid. Voor opvolging wordt in de Dordtenaar geadverteerd en in de Zwijndrechtse krantjes.

Eind 1991 komt er een mondelinge toezegging dat er gerenoveerd kan worden. Dit geldt niet voor het speeltuinhuisje, “daar waren de kosten te hoog van”.
In het speeltuinhuisje wordt een peuterwc en een gaashek neergezet én eventueel een container maar dat moet eerst door de schoonheidscommissie worden goedgekeurd. De peuterspeelzaal moet in februari 1992 starten.

Eind 1994 dreigt er zwaar weer: In een extra kerntakenbulletin maakt de gemeente Zwijndrecht melding van haar kerntakendiscussie. De gemeente Zwijndrecht kan niet op dezelfde manier doorgaan zonder in de financiële problemen te komen. Doelen hierbij zijn “zowel een efficiënte dienstverlening waarbij de burger centraal staat, als een eerlijke verdeling van de schaarse financiële middelen.” (bron extra kerntakenbulletin, november 1994).
Iedereen wordt uitgenodigd om aan de discussie mee te doen en zijn mening te geven. “Het raakt ons allemaal en in 1995 moeten er beslissingen vallen.” Overigens staat in datzelfde bulletin dat “de subsidie aan de speeltuinvereniging West moet worden bezien”.
De renovatie van de speeltuin duurt tot ongeveer half februari 1995. De opening van het nieuwe gebouw wordt op 22 april 1995 feestelijk verricht door Burgemeester Corporaal en de heer Gé van der Feijst, directeur van de Woningstichting.

We hadden wel een potje maar alle tekorten werden aangevuld uit dat potje. We hebben nooit aangeklopt bij de gemeente, we hebben altijd ons zelf bedropen, met uitzondering van dat stukje subsidie. Alles ging altijd zo goedkoop mogelijk, alles ging via via, connecties. Dan was er op een gegeven moment weer een lege plek en dan was er weer een potje. Hoe hij er aankwam maakt me helemaal niet uit en dan kregen we weer een toren op de berg. Zeiden wij: prima, laat maar plaatsen! Daar ben ik nog steeds blij mee. Door die ambtenaren is de speeltuin in leven gebleven.

In 1996 wordt de gemeente de nieuwe eigenaar van het gebouw aan de Karel Doormanlaan en neemt het onderhoud voor haar rekening. Bestaande huurovereenkomsten en afspraken over verhuur voor bruiloften worden gerespecteerd. De gemeente stelt het gebouw hiervoor ter beschikking, de speeltuinvereniging verzorgt een en ander en de opbrengst mag zij houden. Er komt een overbruggingsregeling om te voorkomen dat de vereniging direct in de financiële problemen komt.
Ook zegt de gemeente toe benodigde inspanningen te leveren voor het zoeken naar oplossingen voor een sluitende begroting.
Er worden twee nieuwe speeltoestellen uitgezocht voor de speeltuin: een draadcarousel en een lichtere tennistafel. De draadcarousel komt op de plaats van de familieschommel, die in een eerder stadium wordt afgekeurd
Er wordt nagedacht over activiteiten rondom het 50-jarig jubileum.
In een overleg met de gemeente in 1999 wordt gekeken of er een speeltuinjuf via de gemeente kan komen, bijv. een banenpooler. Omdat er in de speeltuin geen sprake is van werken onder een “bevoegd persoon” én het aantal uren niet toereikend is lukt dit niet. Geadviseerd wordt contact op te nemen met de SIWZ. Deze organisatie steunt instellingen en geeft hulp bij de boekhouding. Het bestuur besluit dit liever in eigen hand te houden.

Jaren tweeduizend

De onderbouw van de scholen uit Zwijndrecht bezoeken ons veel met 30-40 kinderen en die huren dan de speeltuin af. Momenteel zijn het er zo’n 10, die hier hun zomerfeest komen vieren.Ook de kinderopvang maakt er gebruik van. Hartstikke leuk.
Ook worden er veel kinderfeestjes gevierd. Ouders komen met hun kinderen dan de verjaardag vieren. Als het regent kunnen ze van de binnenruimte gebruik maken om te knippen, plakken ed..

Er vindt een gesprek met de gemeente Zwijndrecht en de NUSO plaats; er moeten diverse speelwerktuigen vernieuwd worden. Uit veiligheidsoverwegingen wordt een aantal speeltoestellen verboden gebied. Besloten wordt dan tot totale renovatie over te gaan, mede omdat in 1997 het Besluit Veiligheid van Attractie- en Speeltoestellen in werking was getreden: hiermee werden de veiligheidseisen voor speeltoestellen nog verder aangescherpt.
Voor het seizoen 2002 worden er noodreparaties uitgevoerd, waarbij de gemeente behulpzaam zal zijn. Er wordt een algemene inspectie uitgevoerd die vernietigend is: niet alleen de speeltoestellen zijn op basis van aangescherpte normen niet meer veilig. Ook de grond is voor een gedeelte vervuild en zal moeten worden afgevoerd. Dit zal later op kosten van de gemeente ook gebeuren.
Er wordt een renovatieplan gemaakt waarbij gebruik gemaakt wordt van de ideeën van speeltuinarchitect Loes Sodderland van architechtenbureau De Olifant uit Rotterdam; dit alles met begeleiding van de NUSO en op basis van het zgn. Deltaplan Spelen, het gaat hierbij om speeltuinen die ingericht zijn voor geïntegreerd spelen. Speelvoorzieningen waar kinderen met en zonder handicap samen buiten konden spelen.
De kosten worden geraamd op € 200.000,00. Gemeente, speeltuin en sponsors moeten dit bedrag gezamenlijk opbrengen.
Na het speelseizoen van 2002 wordt besloten de speeltuin te sluiten tot na de renovatie.

Dan is er een mooie samenloop van omstandigheden:
De firma Metzger uit Sliedrecht viert zijn 100-jarig bestaan en wil bij gelegenheid hiervan ook iets voor een goed doel doen ten behoeve van kinderen in één van de Drechtsteden. Dat goede doel moet dan wel iets met water te maken hebben omdat het bedrijf hulpstoffen produceert die te maken hebben met beton, cement en water. Het moet verder zelfwerkzaamheid stimuleren én het moet iets voor kinderen zijn. Er wordt geïnformeerd en het bedrijf komt bij Jantje Beton terecht. Jantje Beton participeert in een samenwerkingsverband van diverse organisaties (Jantje Beton, Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind, Stichting Kinderpostzegels Nederland, VSB fonds en Nationaal Revalidatie Fonds) die samen de Fondsen Samen Buiten spelen vormen.Daar ligt net een aanvraag van een speeltuin voor financiële hulp bij de renovatie van een speeltuin.

Metzger zegt uiteindelijk “ja” tegen dit doel maar gaat niet zozeer voor de financiële hulp als wel voor andersoortige steun:
Binnen de speeltuin zal een gelegenheid gecreëerd worden waarin kinderen met water kunnen spelen: een zelfontworpen spettervijver. Metzger zal hier voor zorgen. Aan de medewerkers wordt gevraagd zich in te zetten bij alle mogelijke hulp die de speeltuin nodig heeft. Van elk voor de speeltuin gewerkt uur is de helft voorrekening van Metzger. Geprobeerd wordt ook om benodigde materialen tegen ruil van andere te verwerven. Dit resulteert in het feit dat veel medewerkers zaterdagen bezig zijn met het slopen van de speeltuin, bomen worden gesnoeid en en stoeptegels verwijderd. Dit gebeurt overigens met behulp van één van de Rotaryclubs uit Zwijndrecht die de speeltuin ook uitkiest om zelf de handen uit de mouwen te steken.
Voor de sponsoring wordt Mooi zo, goed zo ingeschakeld. Deze organisatie heeft ervaring met het verwerven van gelden en gaat zich hard maken om de benodigde middelen binnen te krijgen.

We zijn in Rotterdam gaan kijken, ook met een groep kinderen. Alles maakte geluid, er was water, alles bewoog. Geweldig!

Dit wordt een grandioos succes. Talloze bedrijven en organisaties binnen en buiten Zwijndrecht zeggen hun (financiële) steun toe. Het enthousiasme van een relatief kleine groep mensen heeft een enorm sneeuwbaleffect waardoor meer gerealiseerd kan worden dan tevoren wordt bedacht.

Op 15 mei 2004 wordt de speeltuin heropend, na een race tegen de klok..

Toekomst speeltuin West

Het bestuur is uitgebreid naar zes personen: vier vrouwen en twee mannen. Speeltuin West gaat met zijn tijd mee: de ledenadministratie staat in de computer en bij inschrijving worden er gelijk pasjes uitgeprint en gesealed. De kerstkaarten die jaarlijks worden verstuurd worden nu zelf ontworpen en ook de adresstickers komen zó uit de computer. Het ledenaantal schommelt nu tussen de 130-150.

Mijn drijfveer om me in te zetten voor de speeltuin heeft te maken met het feit dat ik vind dat deze speeltuin behouden moet blijven voor deze wijk. We zijn na de renovatie weer helemaal op nieuw begonnen maar moeten nu spáren voor nieuwe investeringen.

In 2008 wordt het besluit om de vereniging om te zetten in een stichting omdat de toenemende mate van benodigde administratie het lastig maakt voor het bestuur om de dagelijkse gang van zaken in goede zaken te lijden. Een deel van de speeltuin wordt aangepast; de in 2004 aangelegde skatebaan wordt verwijderd en hier komt een nieuw speeltoestel voor terug.

Anno 2008 is Speeltuin West opnieuw een begrip aan het worden, niet alleen voor kinderen uit Meerdervoort, maar ook voor kinderen uit oa. Nederhoven, Kort Ambacht, Westkeetshaven én Hendrik-Ido-Ambacht en Dordrecht.